Stieg Larsson Mężczyźni, Którzy Nienawidzą Kobiet

Lisbeth Salander jako 24-letna kobieta nie posiada nawet podstawowego wykształcenia. Jest za to wytatuowana, wykolczykowana i wygląda na anorektyczkę. Ma za sobą szpital psychiatryczny, a opiekuńcze państwo szwedzkie – choć niechętnie pozwala jej obecnie żyć poza murami zakładu – ubezwłasnowolniło ją i ustanowiło nad nią nadzór kuratorski.

Ludzie widzą w Salander niemotę i wariatkę, a nawet Dragan Armanski, szef korporacji, który daje jej pracę, boi się o nią, uważając ją za bezbronną wobec każdego, kto tylko zechciałby ją skrzywdzić.

Ale Lisbeth Salander nie jest całkiem bezbronna. Jest za to całkowicie przekonana, że nie ma nikogo, na kogo może w życiu liczyć. I każdego trzyma na dystans, traktując jako potencjalnego wroga.

To prawda, że można ją bardzo skrzywdzić. I Salander nie pójdzie z tym na policję. Ale Salander nie przebacza i bierze zawsze sprawy we własne ręce. Jest zdeterminowana i posiada pewne specjalne umiejętności, które czynią z niej potencjalnie najniebezpieczniejszą kobietę w Szwecji.

Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet to dziwna książka. Światowy megabestseller. Jak podaje wydawca na okładce, sprzedała się do tej pory w 60 milionach egzemplarzy. I sprzedaż rośnie dalej jak na sterydach.

Jednak całkiem możliwe, że podczas czytania wielokrotnie poczujesz, że jesteś o krok od odłożenia książki na półkę, z powodu ogromnej ilości zupełnie nieinteresujących, kronikarskich opisów. Długich i męczących.

I mimo to książka zacznie Cię wciągać. Powoli, po szwedzku. Nawet jeśli w trakcie wiele stron przerzucisz, szukając miejsca, gdzie zaczyna się akcja.

Pierwsza część trylogii Millennium to powieść o odkrywaniu tajemnicy z przeszłości. Przed kilkudziesięciu laty zaginęła młoda dziewczyna. Prawdopodobnie została zamordowana, choć ciała nigdy nie znaleziono. Zagadka nierozwiązanej zbrodni nie daje spokoju staremu Henrikowi Vangerowi, który nie może o tym zapomnieć. Tym bardziej, że ktoś wciąż dba o to, aby nie mógł zapomnieć.

Po dziesięcioleciach bezskutecznych poszukiwań Henrik zatrudnia dziennikarza magazynu Millennium, aby ten podjął ostatnią próbę okrycia sekretu. Nikt nie wierzy, że to może się udać. Ani wynajęty Mikael Blomkvist, ani jego zleceniodawca.

Blomkvist usiłuje rozwiązać zagadkę przez długie miesiąca, a w sprawę angażuje się Salander. Makabryczna prawda powoli zaczyna wychodzić na jaw.

Wizja rzeczywistości, jaką przedstawia Larsson nie jest kolorowa. Świat jego powieści to ponura Szwecja, zdegenerowane państwo opiekuńcze, które pod pozorem ochrony słabych jednostek pozbawia je godności, czyniąc jeszcze bardziej bezbronnymi i podatnymi na wykorzystanie. Ludzie władzy nie mają zasad, choć udają, że je mają, skrywana nienawiść czai się wszędzie, a a kobiety są ofiarami.

Słabością książki są liczne dłużyzny. Siłą – postać Salander. Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet to 630-stronicowy thriller, który Cię wciągnie i przeczytasz go jednym tchem.

Pod warunkiem, że dasz radę przedrzeć się przez pierwsze 130 stron.